Ο Δίας είδε μια μέρα την όμορφη Αλκμήνη και αποφάσισε να την κάνει
δική του. Ήθελε να κάνει μαζί
της τον πιο γενναίο και πιο δυνατό ανάμεσα στους θνητούς, αυτόν που θα γινόταν
λυτρωτής των ανθρώπων από τα δεινά. Εκμεταλλεύτηκε
την απουσία του Αμφιτρύωνα πήρε τη
μορφή του Αμφιτρύωνα, όπως θα ήταν καθώς όταν θα γύριζε από την εκστρατεία, και
ένα βράδυ εμφανίστηκε στην πόρτα της, ενώ γύρω του έβρεχε χρυσή βροχή.
Στο ένα χέρι του κρατούσε
χρυσό κύπελλο και στο άλλο ένα
περιδέραιο. Η Αλκμήνη ξεγελάστηκε και νόμισε ότι ήτανο Αμφιτρύωνας, γι' αυτό
του ζήτησε να της πει όλα όσα έγιναν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Ο Δίας
σαν θεός που ήταν της τα διηγήθηκε και αφού της έδωσε τα δώρα κοιμήθηκε μαζί
της.
Ο Δίας και η Αλκμήνη |
Την ίδια νύχτα ήρθε και ο
Αμφιτρύωνας νικητής από τον πόλεμο, αλλά η Αλκμήνη δεν τον υποδέχτηκε όπως
περίμενε ο Αμφιτρύωνας. Την ρώτησε να μάθει για πιο λόγο δεν ήταν καλή μαζί
του. Η Αλκμήνη παραξενεύτηκε, και με την
σειρά της τον ρώτησε γιατί παραπονιόταν αφού πριν από λίγο είχαν πλαγιάσει μαζί
και μάλιστα του έδειξε και το χρυσό
κύπελλο. Ο Αμφιτρύωνας αρνιόταν και ορκιζόταν πως δεν είχε ξαναρθεί το ίδιο
βράδυ στο δωμάτιό της ούτε της είχε δώσει κανένα χρυσό κύπελλο. Αποδείξει για όλα αυτά, έλεγε, ήταν
το χρυσό κύπελλο, που της έφερνε δώρο από τα λάφυρα που ήσαν μέσα στο κιβώτιο. ‘Οταν
όμως άνοιξαν το κιβώτιο το κύπελλο δεν ήταν εκεί.
Ο Αμφιτρύωνας δεν ήξερε τι
να πει γι' αυτό πήγε και ζήτησε βοήθεια από το μάντη Τειρεσία, ο οποίος του
είπε ότι ο Δίας ήταν εκείνος που είχε πάρει τη μορφή του και ενώθηκε με την
Αλκμήνη. Έτσι τον Ηρακλή τον συνέλαβε με τον Δία και τον Ιφικλή με τον Αμφιτρύωνα.
Η Αλκμήνη στην πυρά |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου